Uopšteno o kilama

KILA (Hernia) označava ispupčenje tkiva, najčešće crijeva ili masti pod kožu kroz prirodni ili stečeni otvor u trbušnom zidu. Nastaje zbog urođenih slabosti mekotkivnih struktura ili se razvija tokom života. Obično je locirana u preponama, oko pupka ili na mestu ranijeg operativnog zahvata. Lokacija određuje naziv kile.

Preponska kila čini 75% svih kila trbušnog zida i oko 25 puta je češća kod muškaraca nego kod žena. Ove kile delimo u dve odvojene grupe, direktnu i indirektnu. Obe se nalaze u preponi ali imaju različita polazišta. Oba tipa kila izgledaju slično kao ispupčenje u preponi, i nekad je teško razlikovati o kom se obliku radi. Femoralna kila je kila femoralnog kanala a to je kanal kroz koji prolaze femoralna arterija, vena i živac kada napuštaju trbušnu šupljinu i dolaze na natkolenicu. Ovo je normalno uzak prostor, ali nekada može biti tako velik da kroz njega prolaze organi trbušne šupljine. Ona se prezentuje kao ispupčenje ispod preponskog nabora u srednjoj liniji.Obično je češća kod žena i ima veći rizik komplikacija od ingvinalne kile. Pupčana kila je kila u predelu pupka. Moze nastati od rodjenja ili kasnije u životu tokom povećanja intraabdominalnog pritiska. Česta je kod porodilja. Operativne procedure na prednjem trbušnom zidu mogu kasnije dovesti do pojave kila na tom mestu. Po statistici mogućnost pojave nakon hirurškog zahvata je od 2 do 10 %.Te se nazivaju Ventralne hernije(kile). Epigastrične se javljaju kao izbočenje u srednjoj trbušnoj liniji između pupka i donjeg rebrenog luka. Ova kila obično sadrži mast, a vrlo retko creva. Formira se u zoni relativne slabosti prednjeg trbušnog zida i često je bolna.

PREPONSKA KILA (hernija)

Na prednjem trbušnom zidu postoje mesta koja su predisponirana za razvoj kila zbog svoje anatomske građe. Jedno od takvih mesta je prepona. Ukoliko se kila nalazi u preponi govorimo o preponskoj kili (hernia ingvinalis). Ona može biti indirektna ili direktna.Indirektna ingvinalna hernia nastaje zbog urođene slabosti unutrašnjeg ingvinalnog prstena i može se javiti u bilo kad tokom života. Otkrijemo je odmah po rođenju u oko 1% dječaka i to je povezano sa spuštanjem testisa u skrotum. Ingvinalna kila je locirana u donjim partijama trbuha upravo iznad prepone blizu pubične regije.Nekada može biti na obje strane i tada govorimo o bilateralonoj kili. Direktna ingvinalna hernia je posljedica slabosti zadnjeg zida ingvinalnog kanala i uglavnom se javlja kod starijih pacijenata jer sa starošću prednji trbušni zid slabi. Na tom je mestu trbušni zid prirodno  tanak. Retko se spušta u skrotum.

Simptomi kile su sledeci: Izbočenje u preponi u stojećem stavu ili kod naprezanja,bol u preponi pri naporu,i osećaj težine, izbočina se može spustiti u mošnice kod muškaraca. Bol I ispupčenje se pri ležećem položaju najčešće smanjuju.Ukoliko dodje do jakih bolova, muke gadjenja I povrćanja, temperature I ubrznog rada srca verovatno se radi o ukljestenju I tada se treba hitno javljati lekaru koji je za to obučen.

Kila se u potpunosti može izlečiti samo operativno, a ovo je ujedno jedan od najčešćih operativnih zahvata. Operativne zahvate možemo podijeliti na: tenzione, beztenzione i laparoskopske.

Tenzioni zahvati se rade sa navlačenjem okolnog tkiva na kilni otvor nakon čega se stvara ožiljak koji sprečava povratak kile. Najpoznatije su hernioplastika po Bassiniju i Shouldiceu. Danas se rade samo kod mlađih pacijenata. Ovakav način rada ima veliki broj recidiva čak do 15%. Beztenzione tehnike se izvode uz pomoć sintetičkog hirurškog materijala  u obliku mrežice. Mrežica je hirurški materijal koji može biti načinjen od: neresorptivnih materijala (polipropilena, goretexa), resorptivnih i kombiniranih materijala . Ove sterilne mrežice su meke, gipke, fleksibilne i prilagodljive tlesnim pokretima. Mrežice su tako čvrste da odmah po ugradnji omogućuju povratak normalnim aktivnostima uključujući i sport. Mnoge varijante u obliku i veličini mrežica su moguće. Mrežice mogu biti u formi zakrpe koja ide preko ili ispod kilnog otvora ili u formi čepa koji idu u otvor kile. Mrežice koristimo u  ne tenzionim operacijama  i pri laparoskopskom operisanju kila.

LICHTENSTEINOVA METODA

Jedna od standardnih hirurških procedura koja se radi u lokalnoj anesteziji. Sam operativni tok ima dve faze. U prvoj fazi prikaže se kilna kesa i zbrine njen sadržaj. U drugoj fazi preko kilnog otvora postavi se mrežica. Prednost ove metode je što se radi u lokalnoj anesteziji i potpunosti prikaže mesto rada. Rez je dug oko 5 cm. Povrat kile nakon operativnog zahvata je od o,5-2%

LAPAROSKOPSKA OPERACIJA KILE

Kod ovog hirurškog zahvata kilni defekt se pokriva mrežicom kroz trbuh. Ova operacija se radi u opštoj anesteziji. Instrumenti i laparoskop se uvode kroz trbušni zid. Umesto jednog reza, rade se četiri ili pet malih rezova u području oko kile. Optički instrument koji se uvodi kroz jedan od rezova naziva se laparoskop. On je dalje povezan sa video kamerom preko koje se prati operativni zahvat. Tako kirurg može vidjeti kilu , okolnih tkiva i organe na video zaslonu. Ovim instrumentima se pozicionira mrežica preko otvora i pričvrsti staplerom.Postoperativna neugodnost je relativno mala, mogućnost povrata kile je od 10-11% i znatno veća nego u dva ranije opisana operativna postupka.  Oporavak traje od 1 do 2 nedelje. Uglavnom se radi kod pacijenata koji imaju kilu na obje strane. Ova metoda može biti alternativa otvorenom načinu.Nedostatak ovog operativnog zahvata što se mora raditi u opštoj anesteziji, a i mogućnosti povreda unutarnjih trbušnih organa su veće.